Blooming Stellata

Ik keek terug in mijn telefoon. Op 21 juni 2020 belde ik 36 minuten met Elena Gracia Santolaria. Prachtige naam heeft Elena, mijn Spaanse vriendin in Leiden. Geen connecties met anderen in mijn leven. Dat voelde veilig. Maar dat niet alleen, we hadden toen al een liefdevolle vriendinnenrelatie, zoals ik met meer vrouwen al had. Net twee dagen daarvoor ontdekt dat ik vrouw ben, en ik moest het kwijt. Ze ving me op, was een fantastische vriendin! En ze zei dat ik natuurlijk een naam moest bedenken.

Dat wilde ik zelf doen, dus de dagen erna zat ik erop te broeden. Mijn jongensnaam gaf niet veel opties, geenéén zelfs. Ik werd als kind gepest met allerlei vrouwelijke varianten op die naam. Nee, iets anders. Een van de eerste namen die voorbij kwam was Aurora, maar die zou ik pas veel later toevoegen als derde naam. Ik kwam er niet uit. Tot ik in mijn tuin zat en naar mijn nieuwste aanwinst keek. Ik had haar nog niet zo lang geleden geplant. Ik ben gek op Magnolia’s, en had het web afgezocht naar een ideale soort voor in mijn tuin. Toen ik haar kocht zaten er twee bloemen aan.

Ik noemde mijzelf naar deze Magnolia. Stellata. Ik vond de naam zelfs zo mooi dat ik me steeds maar voorstelde als Stella. Alsof ik niet waardig genoeg was voor het volledige Stellata. Daar heb ik later wel wat mensen mee lastig gevallen, dat ik eigenlijk toch liever Stellata genoemd wilde worden. Of Stel, een spontane verkorting van mijn naam die anderen zijn gaan bedenken. Maar Stellata vind ik zo mooi omdat het aan mijn vrouwelijkheid beantwoord. Een soort tegenpool op mijn oude naam misschien wel. Kort maar krachtig is nu lang en dromerig.

Het duurde nog even voordat ik door had dat de naam sterrenhemel betekend in het Italiaans. Al mijn namen hebben te maken met het licht. Aurora was in die eerste week ook door mijn hoofd geflitst. Maar ik vond dat toen nog ‘te mooi’ voor mij. Onterecht zou je denken, maar ik kwam nog maar net achter mijn masker vandaan gekropen.. Nu ongeveer een jaar terug, toen ik bedacht had dat ik meer dan één naam wilde dragen, vroeg ik Elena om een lijstje namen die allemaal moesten beginnen met een A. Onbewust wist ik waarschijnlijk al welke naam ik wilde. En natuurlijk was het de eerste naam op haar lijstje. Aurora komt van Aurora Borealis, het Noorderlicht.

Niet veel later vroeg ik Elena of ik haar naam mocht dragen. Omdat ik het een prachtige naam vind. Ze voelde zich vereerd en gaf aan dat het ook iets speciaals betekend. Het bleek fakkel te betekenen, of het schijnende licht. Dus ik schitter niet alleen als ster aan de hemel, maar ook als vrouw overdag! Ik vind het mooi hoe al mijn namen samen gekomen zijn, hoe ik niets vermoedend allemaal namen gekozen heb die iets met licht te maken hebben. En toen ik de initialen SAE zag, heb ik daar gauw SEA van gemaakt. Better shine all the way dacht ik!

En nu is het weer zover. Mijn Magnolia Stellata staat in bloei. Vorig jaar had ze last van vorst en regen, ze bloeide maar matig. Maar dit jaar is het een waar feest! Zo prachtig staat ze daar te schijnen. Haar pleegdochter, die ik in de herfst kreeg van mijn nichtje Eef, heeft minder bloemen, maar ik ga haar na de bloei naast haar pleegmoeder planten. Samen zullen ze steeds meer bloeien elk jaar. Soms ook in september!

Scroll to Top